Blog

Sleutels voor een Nieuwe Aarde (deel 2)

Wat zijn je dromen?

Weten wat je écht wilt creëren, is de eerste stap. Zoveel mensen zijn geconditioneerd door hun cultuur en hun verwachtingen, evenals door de noodzaak om geld te verdienen. Ze hebben het contact met hun ware creatieve passies en dromen verloren.
Bepaal eerst of je dromen écht van jou zijn, of dat je werkt aan iets waarvan je is verteld dat het het beste is voor jou. Verken je passies. Wat doe je graag? Wat wilde je doen toen je een kind was? Hoe kunnen deze dromen in je volwassen leven inpassen? En hoe kunnen deze passies je leven ondersteunen? Weet, beste vrienden, dat alles waarin je je energie en passie investeert een waardevolle manier van leven voor je kan worden. Het hangt er alleen vanaf hoe je de basisstructuren creëert die jouw droom zullen ondersteunen.
Dit is waar velen van jullie vastzitten en niet verder kunnen gaan. Je bent geconditioneerd om te werken in structuren die door anderen zijn gemaakt en daarom heb je weinig vermogen om je eigen fysieke structuren te creëren waarin je je dromen kunt materialiseren.

Want hier zijn de twee stappen naar de materialisatie van je dromen:
– De eerste is creatief zijn
– De tweede is het proces van materialisatie

Creativiteit: het benadert het rijk van ideeën en concepten. Het vindt de plek waar verlangens en dromen worden geformuleerd en getekend in het rijk van de verbeelding.
Materialisatie: dit is het proces waardoor je dromen worden aangetrokken door de fysieke realiteit, zodat ze een fysieke realiteit worden op het materiële vlak van je bestaan.

Laten we, gezien deze twee fasen, eens kijken hoe dit in praktijk kan worden gebracht, zodat je begint je dromen te creëren en ze in de realiteit te verankeren.   


De droom als idee of concept.

Je hebt verlangens en dromen omdat je ziel inherente behoeften heeft aan evolutie, avontuur en creativiteit.Een verlangen is een creatieve drang om bepaalde emoties en gevoelens in een fysieke vorm te ervaren. Een droom is wanneer dat verlangen zo sterk wordt dat het wordt omgezet in een constante bron van intentie, aspiratie en concentratie.
Alle verlangens zijn boodschappen die je ziel je stuurt met betrekking tot je paden van evolutie en verkenning. Maar jij, als een belichaamd deel van je wezen, bent de enige met de macht om te beslissen welke dromen en verlangens je wilt nastreven.Het probleem op dit moment is dat energie zo bevorderlijk is voor het creëren van je dromen, dat je zo snel opties en openingen maakt, dat je het niet meer bij kunt houden, en alles dat er veelbelovend uitziet, verdwijnt dan weer even snel. Het geheim schuilt in de selectie en keuze. Je kunt niet alles tegelijk doen en je hoeft dat niet te doen. Er is tijd. Kies dus vooral één droom en start het verkenningsproces.

Wordt vervolgd!

Sleutels voor een Nieuwe Aarde (deel1)

Lieve mensen,

We spreken vaak over de Nieuwe Aarde als een plek waar we ons hart kunnen volgen en onze dromen kunnen creëren. En toch, wanneer ik met mensen praat, lijken velen gefrustreerd en moe. We spreken vooral over de uitdagingen en over onze heftige processen en transformaties.

Ervaar jij dat ook zo ?

Dat je in werkelijkheid ervaart dat je helemaal niet voelt dat je je dromen aan het creëren en manifesteren bent, dat het veelal bij een verre droom blijft. Je voelt je alsof je in niemandsland bent en nergens heen gaat, en hoewel je weet waar je zou willen zijn, lijkt het of je niet in staat bent om het te doen. Herken je dit?

En toch is de Nieuwe Aarde volop in wording!

Ik wil je hier een beknopte samenvatting meegeven van enkele essentiële inzichten en vaardigheden, vaardigheden die nodig zijn voor de supra-dimensionale manier van leven van de Nieuwe Aarde. Ik wil je enkele eenvoudige sleutels delen die de deuren naar de nieuwe werkelijkheid zullen openen. Want het is vaak jullie probleem, lieve mensen, veel van jullie voelen zich écht vastzitten. Je weet dat alles veranderd is, maar je leeft en je handelt nog steeds volgens de oude modellen en paradigma’s die niet langer voor jou werken.gen en driedimensionale verpakkingen die je beletten om je creatieve essentie opnieuw te claimen. Dat is waarom ik je een paar eenvoudige sleutels geef om je te helpen je eigen wonderen te creëren en de Scheppers van Wonderen van de Nieuwe Aarde te worden.

Alles is nu anders

Als je echt accepteert dat de aarde is verplaatst naar een andere dimensionale matrix, bekend als de 5e en 6e dimensie, dan moet je erover nadenken dat de manieren van denken en zijn die eens geldig waren, niet langer zo zijn.
Het is één ding om over veranderingen te praten. Maar jij, als de eerste golf van oude zielen, moet de veranderingen leven door ze te manifesteren
De echte sleutel tot Supra Dimensionaal of Supra-mentaal leven is dat je nu scheppers bent van wonderen. En wat je hard nodig hebt, geliefden, is een opfriscursus over het maken van wonderen. Omdat je in het diepste deel van jezelf deze vaardigheden reeds kent, maar zoveel levens hebt doorgebracht in beperkingen en driedimensionale verpakkingen die je beletten om je creatieve essentie opnieuw te claimen. Dat is waar Life Mastery om draait en hier wil ik je alvast een paar eenvoudige sleutels geven om je te helpen je eigen wonderen te creëren en de Scheppers van Wonderen van de Nieuwe Aarde te worden.

Wordt Vervolgd

Genoeg studenten, Meesters gevraagd!

We hebben genoeg studenten gehad, het is tijd voor meer Meesters!
Meesters als Jezus, Boedha, .. zijn het wellicht grondig beu aanbeden te worden voor hun kwaliteiten terwijl ze eigenlijk een licht wilden werpen op ons eigen meesterschap.
“Beam me up, Scottie” is NIET wat deze meesters bedoelden, noch voor leefden. Liefde zoekt geen vluchtweg, liefde dient. Terwijl ons ego uitroept “Wat brengt het me op?”, zegt het wakkere hart eenvoudigweg “Hoe kan ik dienen?”. De wetten van de wereld leren ons dat we exact moeten weten waar we heen gaan, waartoe het zal leiden, wat het ons zal opleveren vooraleer we van wal gaan. We moeten zeker zijn dat onze parachute klaar is vooraleer we springen. De wetten van de Werkelijkheid leren ons dat juist het tegenovergestelde waar is. We kunnen eeuwig studenten blijven, eerst studenten van de tijdelijkheid, dan studenten van de eeuwigheid, maar eens dienen we te beseffen dat we de eeuwigheid zelf zijn en de Wijsheid van de Eeuwigheid in ons dragen. Meesters van de Eeuwigheid, wanneer drukken jullie je WETEN uit in elk moment van tijdelijkheid?
Wanneer, hoe lang nog .. ?  If not NOW, when? If not YOU, who? (woorden van een Joodse leraar, Maimonides). Deze woorden wijzen ons op een verantwoordelijkheid maar ook op de onbegrensde kracht die ieder van ons in zich draagt, die zal stralen als we de angst ervoor durven loslaten.
Life Mastery is niet voor studenten, Life Mastery is voor Meesters!
Mogen we samenkomen om te groeien, te helen en de limieten van ons wakker worden opzoeken en in de wereld brengen. Mogen we samenkomen om een visie te leven van een planeet die al geheeld is, een mensheid in vrede, en alles doen om te delen wie we werkelijk zijn – radicale, extatische zielen! Kan er een groter avontuur zijn dan dit? Kan er iets meer waardevol zijn dan dit?
Vrienden, tijd om met je Goddelijke voeten op de planeet te landen! Time for Mastery, LIFE MASTERY.

De beste zijn, je best doen en blijven doen, .. het geheim van succes?!

“Als je succesvol wil zijn, moet je verdomme goed zijn, je zal je best moeten doen en blijven doen!”
… is dit zo?

Onlangs kreeg ik dit terug van een collega. Een goedbedoelde, oprecht gemeende hint van een ervaringsdeskundige. Maar is dit ook zo? Ik voel druk over me komen als ik dit lees of hoor. Druk van aangeleerd overlevingsgedrag, in een maatschappij waar ieder vecht voor een plaatsje. Ik neem eigenaarschap op voor deze ‘feedback van het leven’, iets in mij is nog altijd overtuigd dat ik ‘er’ niet zal geraken als ik niet keihard mijn best ga doen, me zal onderscheiden van al de rest om toch maar mijn boodschap in de wereld gebracht te krijgen. Maar wie is die ‘ik’ die hierin gelooft? En wie is die ‘ik’ die het tegelijkertijd moeilijk heeft met dit soort boodschappen? Het is het ‘ik’ dat met tegenzin als kind op de schoolbanken zat, alsmaar zijn best deed om toch maar het meeste punten te scoren, de beste te zijn en te blijven. Het ‘ik’ dat zich jarenlang onveilig en ongelukkig voelde in het schoolsysteem waar de elite van morgen werd gevormd. Zoveel druk op jonge kinderen om het toch maar te maken. Ten opzichte van wat en wie? Wat waar maken?
Mijn best doen .. ik werd er goed in, heel goed zelfs. Maar maakte het me gelukkig? Verre van dat!
Geluk voelde ik in mijn hart wanneer ik languit in het gras onder de bremstruiken lag en me liet raken door de wind, de kleuren van de bloemen, de geuren van de voorjaarskruiden.  Geluk voelde ik als ik gezellig een kopje thee dronk met mijn zus, verhalen kon vertellen en ernaar luisteren, op mijn zolderkamer. Geluk ervoer ik wanneer mensen hun kwetsbaarheid met me deelden, hun hart durfden te openen en er een moment aanbrak wanneer we samen het vertrouwen konden voelen dat het goed was, dat de ander ‘goed genoeg was’. Gevoelige ziel ga je zeggen, tja, wellicht wel, een hartsmens in een zogenaamd keiharde zakenwereld. Maar hoe dit ‘ik’ ook tot stand komt, ik weet nu dat je succesvol kan worden door je best te doen, maar gelukkig, intens gelukkig, .. ik twijfel er aan!
Want wie zegt, ‘doe je best’, zegt eigenlijk ‘je bent niet goed genoeg, je hebt jezelf te bewijzen’. En ja, de maatschappij van vandaag werkt zo nog, nog altijd. Het is diezelfde maatschappij waar we collectief ongelukkig in worden. En dus, neen, beste collega, ik ga niet mijn best doen, ik blijf mezelf, écht, helemaal, geen verhaal ophangen, niet trachten anderen te overtuigen, alleen uitdragen/delen datgene waar ik diep vanbinnen in geloof, het oude weten. Het kind in me wist dit toen al dat willen je best doen, een bevestiging is van een diepe overtuiging dat je eigenlijk geen liefde waard bent, maar dat je ze moet verdienen. Eigenlijk werd het me allemaal glashelder, die dag in het park van Tervuren, een vrijdagmiddag, de zon scheen, ik genoot, .. ik was alleen, de rest .. was aan het werken. Die dag op mijn 29ste besloot ik met pensioen te gaan. Sindsdien leef ik grotendeels vanuit de principes van Life Mastery, en ja, soms komt mijn ‘oude ik’ nog even langs, die kom ik tegen in de feedback van een vriend, collega, .. als een knipoog van mijn scheppend leven, een spiegel die ik mezelf voorhou om opnieuw te kijken naar hoe ik in het leven sta, me uitnodigend nog verder en dieper te gaan, naar de kern van wie ik ben, Overvloedig Goddelijk Wezen, en dit te zijn, altijd en overal. Zijn wie je bent, maar dan ook écht zijn wie je bent, helemaal, zonder compromis, is voldoende, en eigenlijk het enige wat je te doen hebt in het leven. Dan voel ik ontspanning in me komen, diepe liefde die mijn cellen vult. Ik voel de energie stromen door mijn cellen, en mijn hart zingt een lied van “alles is mogelijk”, en ik dans door de dag, genietend en scheppend. En deze overvloed breng ik dan over op “de dingen van de tijd” .. en ik zie dat het goed is, goed genoeg 😊.
En wat zegt het leven dan? Waww zie daar iemand die leeft wie hij is, niet wie hij geleerd heeft te zijn? En wat zeggen de mensen dan, die ik op mijn pad tegenkom? Waww, zo wil ik ook leven! En wat zeg ik dan, doe het gewoon, je zal zien dat het werkt .. maar laat ajb het oude ik achter, doe heel hard je best (haha) voor 1 ding, je oude ik en al je op angst gebaseerde overtuigingen achter te laten, en je zal zien hoe moeiteloos leven is. Je zal Thuis zijn, .. en one day, zullen we samen Thuis zijn, in een samenleving waarin het goed is om leven.

PS. “Succes is de progressieve realisatie van een waardevolle droom”. Voelen dat je steeds dichter bij die droom komt, die droom steeds meer leeft, hier en nu, maakt dat je succesvol bent, het maakt je intens gelukkig. Mijn droom is om mensen opnieuw bij de eenvoud van het leven te brengen en hen te tonen dat alles mogelijk is als je durft voluit te leven vanuit de authenticiteit van je hart. En hiervoor heb ik de Life Mastery audiotraining opgenomen, om je mee te nemen op mijn pad, dat eigenlijk het onze is, ons Zielepad!

 

Mijn motorblok om zeep, zonder olie gereden .. slim hé! Maar wat betekent het?

Maandag 26 november 2018

Vorig week was ik in Nederland en opeens ging mijn controlelampje van de wagen branden, lage oliedruk. Mijn eerste reactie was er een van, ‘geen probleem’, die motor kan niet stuk. Voor de zekerheid toch maar even langs een garage gaan. 2 km, dat moet wel lukken, dacht ik. Rustig aan, niets forceren. Bij de garage aangekomen, les 1. Neen, vandaag kunnen we er niet naar kijken, we zitten vol, morgenochtend! Ok dan maar. Loslaten. Ik haal mijn Brompton vouwfiets uit de koffer en rijd door de velden. Genietend van de zon, zittend op een bankje. Heerlijk zo’n onverwacht loslaatmoment! Blijkt nu dat ik niet met de auto had moeten rijden, cilinders beschadigd, oliepomp stuk, turbo er aan. Hun advies, gewoon nieuw gereviseerde motor steken, 6500€, .. slik!
Ik merk dat ik het zoals gewoonlijk eerder filosofisch opneem. Bij mij gaat dat altijd als volgt: eerst ben ik helemaal (of zeer behoorlijk) in vrede met wat er zich aandient, daarna voel ik wat het echt met me doet en vervolgens gaat mijn hoofd malen, waarna ik het terug tot rust roep en de vrede terugkomt. Maar dus eerst het hoofd: “Wat betekent dit?” De motor, het kloppend hart van mijn wagen. De wagen die me overal heen brengt, in binnen en buitenland. Onlangs zei ik nog tegen mijn wagen (Audi A6), dat ik blij was dat hij me zo trouw overal bracht. Dan streel ik even over de motorkap en geef hem een liefdevolle zegening, in het vertrouwen dat hij me nog veel rijcomfort zal schenken.
Maar dus, wat betekent het? Zonder olie, droog rijden? Onvoldoende rust inbouwen, forceren? In New Age groepen wordt er altijd gezocht naar een betekenis. Niets van dit alles. In Life Mastery zeg ik dat het niet zozeer is wat je denkt in zo’n situatie maar veeleer het gevoel dat het bij je oproept als het je overkomt, dat van belang is. Dit gevoel, dit wilde je ervaren. Ik merk dat ik er ontspannen bij blijf. Ontspanning dus, een diepgaande uitnodiging om telkens opnieuw ontspanning te kunnen leven. En hier zie ik dat Life Mastery in mezelf goed verankerd is. Vroeger zou ik spontaan gevloekt hebben, klagend over mijn tegenslag. Nu, kan ik het in liefde omarmen.
En ja, wat maakt het uit, 6500 € is een bom geld, maar ik heb het, dus, ik betaal en vergeet het gewoon. Ondertussen rijd ik met een rammelende vervangwagen en ben ik alweer in blijde verwachting. Over een weekje besef ik nog maar eens temeer hoe fijn het is om lekker in mijn Audi te rijden. En dat geld, ik zal het nog wel even voelen als ik op de betaalterminalknop duw maar eerlijk, hoe druk kunnen we ons soms maken (bv. over een verkeersboete), maar eens betaald is het vergeten. Het is vooral de weerstand vooraf die pijn doet, waarom dan vechten?! De moraal van het verhaal is dat een situatie een uitnodiging tot keuze is: kiezen voor vechten tegen, ons hoofd breken, of gewoon voor eenvoud, liefdevolle verwelkoming van dat wat we gecreëerd hebben. Voelen dat de liefde sterker is dan de frustratie of onmacht is onmetelijk krachtig. Het herinnert me er opnieuw aan dat ik Liefde ben, en al de rest, bijzaak is.

Onvoldoende middelen of onvoldoende vertrouwen ?

Donderdag 1 november 2018 – Allerheiligen

Vandaag lig ik uitgeteld in bed. De laatste dagen waren zo intens dat mijn energiesysteem blokkeert. Ik probeer alles gestroomlijnd te laten verlopen maar ongemerkt ben ik toch aan het forceren.
Het hele proces van aankoop van het Katalpa Life Center is toch wel confronterend. Er is die grote droom waar ik voor ga: mensen helpen Thuis te komen bij hun diepste zelf en van daaruit hun creatiekracht aanspreken om zo mee te helpen aan de transformatie van het bewustzijn en de manier van leven en werken in de samenleving. Een thuiskomplek creëren voor mensen van het Life Mastery Network (in wording) voelt gewoon juist. Toen we la Ferme du Chateau d’Hambraine bezochten, wist mijn hoofd dat het nog een hele klus zou worden, ik voelde echter in mijn buik een duidelijke ‘verticaliteit’, een uitlijning van mijn energiesysteem, een duidelijke ‘ik heb hier geen keuze, ik moet dit doen!’. De beslissing namen Janneke en ik de dag zelf nog. 2 dagen later was de verkoopovereenkomst getekend. Ik had een idee hoeveel financieel haalbaar was, daarop had ik me gebaseerd. Nu wordt het echter concreet, zo veel geld?! En nog zo veel om het mooi te maken en om te doen vooraleer we gasten kunnen ontvangen naar de norm van vandaag. Ik houd van schoonheid, harmonie, een consequent doorgevoerde huisstijl. Ik denk weer groot, wellicht perfectionistisch. Het hele project neemt dan zo grote proporties aan dat mijn energiesysteem in angst schiet. Dit is wat er nu gebeurde. Ik tracht de spanning te voelen, de misselijkheid toe te laten, te glimlachen naar de angst. Angst waarvoor? De verkeerde keuze gemaakt te hebben. Ik was financieel onafhankelijk, ik kon ervoor gekozen hebben om de rest van mijn leven te genieten, als het ware ‘met pensioen’, lekker comfortabel. En nu ben ik gesprongen in iets waar ik een diepe visie voor voel, maar niet weet ‘hoe’ het concreet vorm moet krijgen. Ik zal zelfs maandelijks geld moeten betalen aan de bank, .. ik heb geen keuze meer, ik ‘moet’ nu ‘geld verdienen’!  Zo lag ik vandaag in bed, alles leek ineens te groot. Ademen, omarmen, verwelkomen, .. rusten, loslaten, .. stil worden. Uiteindelijk lukte het me om innerlijk met mijn gidsen te spreken en wat kwam er door: “wees trouw aan je eigen LM methode, je ‘wat’ is helder, je ‘hoe’ zal je ontdekken. Het probleem is niet het financiële, het is je gebrek aan vertrouwen!”. Dit resoneert in me.
We zijn geneigd te zeggen dat we iets niet kunnen doen omdat we niet genoeg middelen hebben, de waarheid is echter dat we iets niet doen omdat we onvoldoende vertrouwen hebben.
Ik ben vastbesloten mijn vertrouwen nog maar eens te verdiepen. Ik ben gesprongen. Dit hele project is een sprong in vertrouwen. Het vertrouwen dat niet ‘ik’ maar iets groters door mij heen werkzaam is. Niet ‘ik’ weet ‘hoe’ het nu verder moet. Overgave is de opdracht, open staan opdat alles kan ontplooien, moeiteloos, liefdevol, genietend, vreugdevol. Tja, ziek zijn kan soms nodig zijn om de teller even op nul te zetten en weer bij de essentie te komen: vertrouwen in het Grote Leven dat zo zijn eigen plannen heeft en me uitnodigt om nederig in overgave te gaan. Een mooie paradox: nederig in overgave aan mijn eigen Grote Zelf dat Weet! Vertrouwvol, stap voor stap ..
Het centrum wordt een incubatorplek waar we dit samen kunnen gaan exploreren, en dan uitdragen!

A Generous Heart Center is born, Thuisbasis voor o.a. het Life Mastery Project gevonden en gekocht !

 Zaterdag 22/09 Immoweb – Te koop : “La Ferme du Chateau d’Hambraine”.  Een gastenverblijf voor pelgrims op weg naar Compostella, met zen-dojo, een Wijze oude Eik, .. het voelde op een of andere manier als een tempelplek, de plek die we zochten.
Dinsdag 25/09 Ontmoeting met Françoise, de bewoonster, een prachtige bezielde vrouw. Ze vertelt dat de plek een eeuwenoude helingsplek is, een bijzondere energie in zich draagt en over haar verlangen om deze aan de juiste mensen over te dragen.
Donderdag 27/09, 2 dagen later, ik teken voor akkoord, mijn bod is de vraagprijs, ik wil niet onderhandelen, zo voelt het, iets in me zegt dat het niet gepast is te onderhandelen, iets in me gunt haar dit bedrag. Françoise heeft 20 jaar alleen voor de plek gezorgd, ze gemaakt tot wat ze nu is, de gedachte dat ze nu eindelijk ook financieel de vruchten mag plukken, te mogen rusten in ‘zijn’, de essentie van het oer-vrouwelijke, maakte me blij.
Françoise is ontroerd, ze kon het haast niet geloven. Tranen van blijdschap rolden over haar wangen, eindelijk kon ze de plek overdragen wetende dat deze helingsplek, met zo veel liefde door haar voorbereid, in goede handen is. Ze deelt over het eeuwenoude verleden van de plek, de generaties vrouwen, ingewijde vrouwen, spirituele vrouwen die er gewoond hebben, hun wijsheid in stilte overdragend, veelal misverstaan door de mannen. Het is een plek waar heling nodig was. Ze vertelde dat ze me herkend had, als door de plek ‘gekozen’, hoe de generaties vrouwen in een kring rond ons waren ‘verschenen’ toen we onder de eik stonden. Ze had het toen niet meegedeeld, om ons in alle vrijheid te laten kiezen, om ons niet te beïnvloeden.
Hoe mooi ook de gedachte, een plek overgedragen door een vrouw aan een man, een plek waar het vrouwelijke, de moeder Aarde, de Godin, het mannelijke ondersteunt. Het ‘Zijn’ als basis voor het ‘Doen’. Het Life Mastery Project heeft zijn Bronplek gevonden !
Om 13u kwam ik toe, om 23u ging ik naar huis. Het werd een moment van tijdloze vreugde. Françoise, Frédéric (de makelaar) en ik (Janneke was er bij in gedachten) dronken een heerlijk glas Prosecco rond de keukentafel. We zaten als het ware in een kring van licht, gehuld in liefde, tijdloze verbondenheid. We eindigden in een ½ uur durende stille omhelzing. Nooit eerder gezien, gaf Frédéric toe. Frédéric was al lang niet meer makelaar, hij was als een broer geworden.
Ik denk nu terug aan het andere pand dat we een jaar eerder wilden kopen, een prachtig kasteel, maar wat een armoede, de generositeit was er zoek.
Waar het om gaat is juist die generositeit, het is de kern waar het voor ons over gaat, het is de bevestiging van een innerlijk weten, dat wij Goddelijke wezens zijn en dit ook dienen te leven. Janneke en ik kunnen niet wachten om de vele mensen te verwelkomen om ook in hen het Meesterlijk gevoel van Overvloed wakker te maken, een Genereus Hart voor de wereld, het Generous Heart Center is geboren.

You want a heart like butter :)

Ik werd vannacht wakker en dacht opeens aan dat moment toen ik op mijn 27ste, al 20 jaar geleden hèhè, een maand in India leefde en van de ene ashram naar de andere trok. Alles in mijn leven gebeurt gewoon. En zo gebeurde dat ik ten midden van duizenden mensen wachtte om een glimp van Sathya Sai Baba op te vangen. Sathya Sai Baba werd gezien als de grootste goeroe van India, een Avatar of God-mens. We moesten lotjes trekken en die bepaalden op welke rij we in de tempel mochten plaatsnemen om dan in meditatie nog eens 4 uur te wachten tot Sai Baba eindelijk zou opdagen. Om de een of andere reden zat ik altijd helemaal vooraan. En toen stond daar ineens Sai Baba voor me, hij keek me aan en vroeg “Where do you come from?”. Ik was verstomd, hij vraagt aan mij waar ik vandaan kom?? ‘België’ zeg ik, bedenkend dat dit toch wel het meest onnozele antwoord was dat ik kon geven. En dan hoor ik van achter me iemand zeggen “Ask for an interview!”. Hetgeen ik deed, en waarop Sai Baba doodleuk “yes, you can come !”. En dat waar sommigen 10 jaar lang op hopen, gebeurde bij mij gewoon op dag 3. En daar zat ik dan een uur later in een klein vertrekje aan de voeten van Sai Baba, gezeten op zijn troon, samen met een 10-tal anderen, de mannen links, de vrouwen rechts. Het spel begon. Hij materialiseerde (toverde !) een zilveren ring voor een vrouw die dolgelukkig was met dit kado van Sai Baba. Toen keek hij naar mij en vroeg, “Don’t you like it ?”. Hij gooide de ring naar mij. Hij was niet bepaald mooi, vond ik, waarna Sai Baba hem terugnam en in de lucht op de ring blies waarna hij gewoon veranderde in een gouden ring. Opnieuw gooide hij deze naar mij. “And this one, you like ?”. En ik met mijn grote mond, “honestly not really!”. Ik dacht bij mezelf, wat moet ik nu in Godsnaam met een ring ? Het was alsof Sai Baba mijn gedachten oppikte en hij nam me mee voor een ‘private interview’ in een nog kleiner vertrekje ernaast. Spannend !! Ik ging zitten in meditatiehouding maar Sai Baba nodigde me uit om bij hem te komen en mijn hand op zijn knie te leggen waarna deze begon te strelen. Het duurde wel een eeuwigheid. Opeens bekneep de angst me, ‘hij is toch zeker geen homo?!’. Toen dit gevoel losliet kwam uiteindelijk de gedachte in me naar boven ‘nu gaat het gebeuren!’.
Waarop Sai Baba “A ring is not what you want, so what is it that you want ?”. Hier had ik mijn hele leven op gewacht, het moment dat een Lichtwezen mijn hart zou openen en ik kon opgaan in liefde, alleen maar Liefde zijn. Ik had eigenlijk alles al gedaan vond ik. Gewerkt in Rwanda tijdens de genocide, heel Zuid-Amerika afgereisd met mijn rugzak, onderzoek gedaan aan de universiteit, een boek geschreven. Het voelde alsof ik niets liever meer wou dan alleen maar totale overgave aan het Goddelijke leven, ik wou niets meer voor mezelf. En toen kwamen de woorden van Sai Baba als een mokerslag binnen “You want a heart like butter, you can do nothing with a heart like butter, your heart is ok, it’s your mind, you have a monkey mind, control your mind!”.  BAM !
En weg ging hij terug naar de groep mensen. En daar zat ik, een hoopje ellende, wanhoop. Als Sai Baba het niet kan en doet, wie dan wel ? En Sai Baba maar grapjes uithalen en af en toe naar me kijken en dan in het bijzijn van de anderen naar mij wijzen en zeggen “You bad boy, you bad boy !”, met een big smile op zijn gezicht. Ik voelde me zo klein worden, zo klein, ik wou gewoon verdwijnen. En het interview was voorbij. Ik sleurde mezelf naar buiten. Ging nog even in de tempel zitten, alleen, mediterend over wat voor onheil me overkomen was. En toen ging er opeens iets in me open, een diepe rust kwam over me, ik wist dat ik een zegening had ontvangen, alleen begreep ik de betekenis ervan toen nog niet.

.. en zo werd ik vanmorgen wakker, met de herinnering aan die dag, 20 jaar geleden. Diepe dankbaarheid voor de ontmoeting die ik toen niet kon plaatsen. Ik wachtte op ‘iets’ buiten mezelf om weer vrij te worden en de volle liefde te kunnen leven. Het enige wat ik moest doen was mezelf opnieuw VRIJ-DENKEN, zodat de liefde die ik ben, gewoon opnieuw kan stromen waar hij stromen wil ! 20 jaar heb ik erover gedaan om erachter te komen ! Nu voelt het zo evident, zo eenvoudig: Liefde ben je, dat kan je niet worden. Liefde stroomt, of stroomt niet, de ‘bad boy’, de mind, dient gewoon een keuze te maken .. in ieder moment, de keuze Liefde te Zijn !