You want a heart like butter :)

Ik werd vannacht wakker en dacht opeens aan dat moment toen ik op mijn 27ste, al 20 jaar geleden hèhè, een maand in India leefde en van de ene ashram naar de andere trok. Alles in mijn leven gebeurt gewoon. En zo gebeurde dat ik ten midden van duizenden mensen wachtte om een glimp van Sathya Sai Baba op te vangen. Sathya Sai Baba werd gezien als de grootste goeroe van India, een Avatar of God-mens. We moesten lotjes trekken en die bepaalden op welke rij we in de tempel mochten plaatsnemen om dan in meditatie nog eens 4 uur te wachten tot Sai Baba eindelijk zou opdagen. Om de een of andere reden zat ik altijd helemaal vooraan. En toen stond daar ineens Sai Baba voor me, hij keek me aan en vroeg “Where do you come from?”. Ik was verstomd, hij vraagt aan mij waar ik vandaan kom?? ‘België’ zeg ik, bedenkend dat dit toch wel het meest onnozele antwoord was dat ik kon geven. En dan hoor ik van achter me iemand zeggen “Ask for an interview!”. Hetgeen ik deed, en waarop Sai Baba doodleuk “yes, you can come !”. En dat waar sommigen 10 jaar lang op hopen, gebeurde bij mij gewoon op dag 3. En daar zat ik dan een uur later in een klein vertrekje aan de voeten van Sai Baba, gezeten op zijn troon, samen met een 10-tal anderen, de mannen links, de vrouwen rechts. Het spel begon. Hij materialiseerde (toverde !) een zilveren ring voor een vrouw die dolgelukkig was met dit kado van Sai Baba. Toen keek hij naar mij en vroeg, “Don’t you like it ?”. Hij gooide de ring naar mij. Hij was niet bepaald mooi, vond ik, waarna Sai Baba hem terugnam en in de lucht op de ring blies waarna hij gewoon veranderde in een gouden ring. Opnieuw gooide hij deze naar mij. “And this one, you like ?”. En ik met mijn grote mond, “honestly not really!”. Ik dacht bij mezelf, wat moet ik nu in Godsnaam met een ring ? Het was alsof Sai Baba mijn gedachten oppikte en hij nam me mee voor een ‘private interview’ in een nog kleiner vertrekje ernaast. Spannend !! Ik ging zitten in meditatiehouding maar Sai Baba nodigde me uit om bij hem te komen en mijn hand op zijn knie te leggen waarna deze begon te strelen. Het duurde wel een eeuwigheid. Opeens bekneep de angst me, ‘hij is toch zeker geen homo?!’. Toen dit gevoel losliet kwam uiteindelijk de gedachte in me naar boven ‘nu gaat het gebeuren!’.
Waarop Sai Baba “A ring is not what you want, so what is it that you want ?”. Hier had ik mijn hele leven op gewacht, het moment dat een Lichtwezen mijn hart zou openen en ik kon opgaan in liefde, alleen maar Liefde zijn. Ik had eigenlijk alles al gedaan vond ik. Gewerkt in Rwanda tijdens de genocide, heel Zuid-Amerika afgereisd met mijn rugzak, onderzoek gedaan aan de universiteit, een boek geschreven. Het voelde alsof ik niets liever meer wou dan alleen maar totale overgave aan het Goddelijke leven, ik wou niets meer voor mezelf. En toen kwamen de woorden van Sai Baba als een mokerslag binnen “You want a heart like butter, you can do nothing with a heart like butter, your heart is ok, it’s your mind, you have a monkey mind, control your mind!”.  BAM !
En weg ging hij terug naar de groep mensen. En daar zat ik, een hoopje ellende, wanhoop. Als Sai Baba het niet kan en doet, wie dan wel ? En Sai Baba maar grapjes uithalen en af en toe naar me kijken en dan in het bijzijn van de anderen naar mij wijzen en zeggen “You bad boy, you bad boy !”, met een big smile op zijn gezicht. Ik voelde me zo klein worden, zo klein, ik wou gewoon verdwijnen. En het interview was voorbij. Ik sleurde mezelf naar buiten. Ging nog even in de tempel zitten, alleen, mediterend over wat voor onheil me overkomen was. En toen ging er opeens iets in me open, een diepe rust kwam over me, ik wist dat ik een zegening had ontvangen, alleen begreep ik de betekenis ervan toen nog niet.

.. en zo werd ik vanmorgen wakker, met de herinnering aan die dag, 20 jaar geleden. Diepe dankbaarheid voor de ontmoeting die ik toen niet kon plaatsen. Ik wachtte op ‘iets’ buiten mezelf om weer vrij te worden en de volle liefde te kunnen leven. Het enige wat ik moest doen was mezelf opnieuw VRIJ-DENKEN, zodat de liefde die ik ben, gewoon opnieuw kan stromen waar hij stromen wil ! 20 jaar heb ik erover gedaan om erachter te komen ! Nu voelt het zo evident, zo eenvoudig: Liefde ben je, dat kan je niet worden. Liefde stroomt, of stroomt niet, de ‘bad boy’, de mind, dient gewoon een keuze te maken .. in ieder moment, de keuze Liefde te Zijn !

3 gedachten over “You want a heart like butter :)

  1. Wat een prachtig verhaal. Inderdaad . It is all in the mind. Eens we dit voor elkaar hebben lijkt het heel simpel… dan begint het pas.

  2. en zelfs die “keuze” voor Liefde dient je mind niet te maken, want of ze het nu wil of niet … ze valt vanzelf in haar eigen werkelijkheid … in liefde en vrijheid … like “falling in love”, :-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *